شده بود . عملا سلطنت استبدادى تولوگوها بود بر مناطق كانارا ، « 1 » تاميل ، « 2 » مالايى « 3 » كه معادل مىشود با سرزمين‌هاى مدرس « 4 » و ميسور « 5 » و گرالاى « 6 » امروزى . شهر ويجاياناگار پايتخت آن مانند قلعه‌اى بود كه در برابر مسلمانان مسلط بر شمال قد برافراشته بود . سياحتگران اروپايى و مسلمان شهادت مىدهند كه اين شهر يكى از جالب‌ترين و هيجان‌انگيزترين شهرهاى زمان خود بوده است . با دهلى سدهء چهاردهم قابل رقابت بود . نيم ميليون نفر جمعيت داشت . از شمال تا جنوب هفت ميل درازا داشت . هفت حصار متحدالمركز شهر را در پناه گرفته بود . فرهنگ آن معجونى از انواع مذاهب هندوى بود . مركز پرستش پرشكوه دو ايزد بزرگ ويشنو « 7 » و شيوا « 8 » بود . برهمن‌هاى آن‌جا از انواع مزايا برخوردار بودند . سوتى « 9 » شدن يا زنده سوختن هر زنى كه بيوه مىشد شيوع كامل داشت . روسبىگرى در معابد همگانى و علنى بود . گوشت‌خوارى ، به استثناى گوشت گاو ، رايج بود . قربانى حيوانات با روش اندهارا « 10 » مرسوم بود . عاملى ديگر را بر صحنهء هند بايد افزود و آن پرتقالىها هستند كه در سال 1497 همراه با واسكودوگاما ، « 11 » از راه دريا ، پيدا شده بودند . مىگفتند به جست‌وجوى هم‌كيشان مسيحى خود و ادويجات آمده‌اند . مسيحيانى را كه مدعى بودند در پى آنها بودند پيروان شخصيتى اسرارآميز ، موسوم به پرسترجان « 12 » بود ، كه در واقع حبشىهاى مسيحى شده بودند . البته در هند

--> ( 1 ) . Kannar ( 2 ) . Tamil ( 3 ) . Malajali ( 4 ) . Madras ( 5 ) . Mysore ( 6 ) . Kerala ( 7 ) . Vishnu ( 8 ) . Shiva ( 9 ) . Sutte ( 10 ) . Andhra ( 11 ) . Vascodagama ( 12 ) . Presterjohn